Powroty

Szukam słów pomiędzy szpargałami, których nadmiar. 

Porozrzucane w nieładzie, strojne, jak najważniejsza rzecz pachną naftaliną zajmując czas i miejsce.

Niełatwo z nich wyłowić słowa

Bo słowa tylko sobą są,

choćby wyczucia było brak

- zawsze na miejscu,

- zawsze na czas.

Nigdy bez sensu
T.

***

tutaj jestem 

osłuchuję twoje wspomnienia

koję płacz dziecka

rzucam karty na stół

i podaję kolejny powód do płaczu

jestem salową w różowym kitlu

niewyspaną pielęgniarką

lekarzem od siedmiu boleści

tutaj jestem

rozgrzeszam cię oczami pacjentów

podających ci dłoń, gdy nie wiesz

czy już toniesz czy tylko tak ci się zdaje?

K.

Szmaragdowe Anioły

 

wrócisz ? niedługo
nim miną nas dzieci wspomnienia i jesień
nie broń się
anioły z zamkniętymi oczami
nie tracą szmaragdowej poświaty
nawet gdy śpią
pomiędzy mną a nikąd
jest kraina do której zawsze możesz wrócić

K.

myślałem, że pogubiłem klucze
- życie podziurawione winą, jak durszlak
gubiło nie takie rzeczy,
wciąż, jednak mam przy sobie tamto zdanie
igłą wtłoczone pod skórę
żeby pamiętać:
„człowiek wierszem jest
sam w sobie…”

 T.

Grudnień 2022/marzec 2023

Jestem

jestem na wyłączność
mam coraz mniej marzeń
linie na czole
zwalniają mnie z niemówienia
dzień dobry nastolatki
jest zegarem mego mijania
wieczorami opukuję samotność
lekko zdyszana powszednieje
i mniej boli

K.

Czy ja Jestem?
Zamiast odpowiedzieć
chce się westchnąć,
ale „mój boże” gdzieś poszedł
albo zasnął.
Obracam w palcach kolorowe szkiełka,
którymi mi głowę zawracał
i jest mi tak wszystko jedno,
że aż dobrze.
Najlepiej, być może.

T.

Luty/marzec 2023

Drzwi

Dociskam drzwi kolanem, a one skrzypią zapomnianą melodią.

Jest noc i tysiące ciemnych chwil traci na znaczeniu.

Skrobię palcem po szybie.

Luty z zaciekawieniem zagląda w oczy.

* * *

nijak jestem
opasana słowem
coraz trudniej lirycznieć
K.

A we mnie się klei
jedno z drugim wyciąga ręce po jeszcze
i jest
tak, jakby mnie więcej,
a jednak kurczę się.
Nie, że na starość
tylko wśród ludzi, spraw
zdaję się wiedzieć więcej,
ale mniej znaczyć w kontekście.
Tylko klei się we mnie
jedno z drugim
i to chyba jest już szczęście.

T.

czerwiec 2020

A jeśli

A jeśli tylko mi się zdajesz
czym jest uporczywe trwanie
w otulinie twoich słów ?

K.


Nie wiem,
ale każdej głosce uchylam nieba
jakby się działo święto,
nie cyzeluję
raz jeden przeciągam dłonią
by im wyprężyć grzbiet.
To wszystko
i już wiadomo
każde słowo, każdy wers
kołysze swoją prawdę.
T.







moja prawda
z lekkim niedosytem
smakuje przeszłość
jest wypadkową tego co było i jest
każde wtrącenie smakuję czubkiem pióra
poetka we mnie leciutko się przeciąga
z uśmiechem
K.


grudzień 2019

(jeśli niebo) kołysania

jeśli niebo jest w morzu
to może w niebie jest
miejsce dla książek nienapisanych,
wierszy ułomnych,
które rodzą się w bólu
umarły nieczytane?

K.

połykam dzień za dniem

byle nie potknąć się o światło

umarł już ostatni wiersz

zostały nam tylko piosenki?

T.

od rana chodzi za mną piosenka

szerokim largo kładzie się cieniem

a to jesień chłodem wieje

spod drzwi listy wymiata

cicho tu u mnie

deszcz wystukuje SOS

K.

chciałbym uciec

przed tobą

przed sobą

przed jesieni podartym płaszczem

w sen

chciałbym być skurwysynem

ale akurat łapię pierze

w zimowe poduszki

scherza gram

kiedy za ciemno

przed tobą

przed sobą

na parapetach rozkładam miękkie

żeby pukaniem nie budzić złego

niech nie będzie ‘jak dawniej”

T.

Wczoraj nie wraca

śmieje się w kułak

listopad czeka by rozciąć pierzynę pęłną śniegu

starymi ścieżkami snują się spojrzenia

nie ma ucieczki

przed nami

grudzień szyje buty

straszy mrozem

K.

październik/listopad 2019